In juni 2025 bereikte ons, via dr. Ranganai, een noodkreet. De hulpvraag van Naomi Dube, een meisje van 9 jaar met ernstige darmproblemen.
Haar moeder — een alleenstaande vrouw met nog twee kinderen — had geen zorgverzekering en nauwelijks financiële middelen. Medische hulp voor haar dochter was daarmee vrijwel onbereikbaar.
Wanhopig.
Een dochter die constant pijn heeft, niet naar het toilet kan en nauwelijks nog eet.
Naomi lag al enkele dagen in het ziekenhuis. Een eerste basisonderzoek was verricht. De artsen vermoedden een darmafsluiting die operatief verholpen moest worden. Maar voor verder onderzoek was geld nodig. En dat was er niet. Dus gebeurde er… niets.
Dr. Ranganai vroeg onze hulp. En zo begon de crowdfunding voor Naomi. Binnen no time was het benodigde bedrag binnen voor het onderzoek én de operatie.
Wat een dankbaarheid.
Uit het onderzoek bleek inderdaad dat er een blokkade zat. Een operatie was noodzakelijk — en duurder dan gedacht. Gelukkig hadden mensen gul gegeven.
In augustus werd Naomi geopereerd. Een stuk van haar darm werd verwijderd. Na een kort ziekenhuisverblijf mocht ze naar huis om verder te herstellen. Dat zou een paar weken duren.
Maar het ging niet goed. Naomi herstelde niet. De pijn bleef. Ze kon nog steeds nauwelijks naar het toilet.
Ik bespaar jullie het filmpje dat haar moeder ons stuurde:
Een meisje, verzwakt, huilend van de pijn in de armen van haar moeder.
Mijn hart brak.
Er werd antibiotica voorgeschreven en een strikt dieet.
Maar het mocht niet baten. Een tweede operatie bleek onvermijdelijk.
Samen met de lokale kerkgemeenschap, gesteund door familie, bekenden én de hulp van de Stichting, konden we ook hierbij ondersteunen. De Stichting was nog niet officieel live, maar door de inzet van vele betrokken mensen konden we al zoveel betekenen.
De tweede operatie wordt nu gepland. We hopen vurig dat dit Naomi de verlichting geeft die ze zo nodig heeft.
We blijven in contact met haar moeder.
We blijven Naomi volgen.
